Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

stipulativ

[ʃtipuˈlaːtɪv]
По слогам sti|pu|la|tiv
§Значения
stipulatif, belirleyici
Etwas festlegend oder vorschreibend charakterisierend, oft im rechtlichen oder vertraglichen Kontext.
Bir şeyi belirleyen veya emreden nitelikte olup, genellikle hukuki veya sözleşmesel bağlamda kullanılır.
терминологическое
  1. Die Vertragsparteien einigten sich auf eine stipulative Regelung.
    — Sözleşme tarafları, şartlı bir düzenleme konusunda anlaştılar.
  2. Diese Definition ist rein stipulativ zu verstehen.
    — Bu tanım yalnızca varsayımsal olarak anlaşılmalıdır.
  3. Es handelt sich um eine stipulative Klausel im Vertrag.
    — Bu, sözleşmede yer alan bir hükümdür.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке