Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

strupfen

[ˈʃtʁʊp͡fn̩]
По слогам strupf|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
stupfen A— stupfen.
„Er stupfte sie sanft an der Schulter."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
strupfen
Präteritum
strupfte
Partizip II
hat gestrupft
§Значения
kroczyć, skakać
In kleinen, unregelmäßigen Schritten oder mit kurzen, hüpfenden Bewegungen gehen.
Idzie się małymi, nieregularnymi krokami lub krótkimi, podskakującymi ruchami.
разговорное DE·S A
☞ Często używane do przemieszczania dzieci lub małych zwierząt.
  1. Das kleine Kind strupft durch den Garten.
    — Małe dziecko biega po ogrodzie.
  2. Der Hund ist gestern lustig hin und her gestrupft.
    — Pies wczoraj wesoło biegał tam i z powrotem.
Синонимы
szurać, ciągnąć
Etwas mühsam oder ungeschickt vor sich her bewegen oder ziehen.
Z trudem lub niezdarnie przemieszczać coś lub ciągnąć.
разговорное
  1. Er strupfte den schweren Sack über den Boden.
    — Przeciągnął ciężki worek po ziemi.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich strupfe
du strupfst
er/sie/es strupft
wir strupfen
ihr strupft
sie/Sie strupfen
Präteritum претеритум
ich strupfte
du strupftest
er/sie/es strupfte
wir strupften
ihr strupftet
sie/Sie strupften
Imperativ императив
strupfe (du)
strupfen wir
strupft (ihr)
strupfen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich strupfe
du strupfest
er/sie/es strupfe
wir strupfen
ihr strupfet
sie/Sie strupfen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich strupfte
du strupftest
er/sie/es strupfte
wir strupften
ihr strupftet
sie/Sie strupften
Partizip партицип
strupfend Präsens
gestrupft Perfekt
Infinitiv инфинитив
strupfen
zu strupfen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке