syntoniczno-dysonancki
In einem Zustand der klanglichen oder strukturellen Spannung zwischen Harmonie und Dissonanz befindlich.
Znajdujący się w stanie dźwiękowego lub strukturalnego napięcia pomiędzy harmonią a dysonansem.
☞ Używane głównie w teorii muzyki lub estetyce.
-
Die neue Musikprobe klang heute sehr syntonisch-dissonant.— Dzisiejsza próba muzyczna brzmiała bardzo synchronicznie-dysonansowo.
-
Die Komposition wirkt durch den Wechsel der Akkorde sehr syntonisch-dissonant.— Kompozycja dzięki zmianom akordów sprawia wrażenie bardzo synchronicznie-dysonansowej.
Синонимы
Антонимы