temporalisieren

[temporealiˈziːʁən]

По слогам tem|po|ra|li|sie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. temporalisieren A— temporalizować coś.

„Der Linguist versucht, die Bedeutung des Satzes zu temporalisieren."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

temporalisieren

Präteritum

temporalisierte

Partizip II

hat temporalisiert

§Значения

temporalizować, określać w czasie

Einen Sachverhalt oder eine Aussage zeitlich bestimmen oder auf einen bestimmten Zeitraum festlegen.

Określić czasowo jakiś stan rzeczy lub wypowiedź, albo przypisać je do określonego przedziału czasowego.

терминологическое

Der Historiker temporalisierte die Ereignisse.

— Historyk określił chronologię wydarzeń.
Wir müssen die Theorie neu temporalisieren.

— Musimy na nowo określić temporalność teorii.

ograniczyć w czasie, uczynić tymczasowym

Einen Prozess oder Zustand zeitlich begrenzen oder ihn als vorübergehend kennzeichnen.

Ograniczyć proces lub stan pod względem czasowym lub określić go jako przejściowy.

терминологическое

Die Reform wurde sofort temporalisiert.

— Reforma została natychmiast wprowadzona w życie.
Man kann diesen Zustand nicht einfach temporalisieren.

— Nie można po prostu określić czasowo tego stanu.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

temporalisierend	Präsens
temporalisiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

temporalisieren

zu temporalisieren

§Однокоренные

§Связанные слова