Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

treife

[ˈtraɪ̯fə]
По слогам trei|fe
§Значения
smutny, strapiony
Traurig, betrübt oder von Kummer erfüllt.
Smutny, przygnębiony lub przepełniony żalem.
возвышенное
☞ Obecnie używane jest głównie w kontekstach literackich lub poetyckich.
  1. Sie blickte mit treifen Augen in die Ferne.
    — Patrzyła tęsknym wzrokiem w dal.
  2. Sein Gesicht war von treifem Kummer gezeichnet.
    — Jego twarz była naznaczona głębokim smutkiem.
  3. Die Musik klang in jener Nacht sehr treif.
    — Tej nocy muzyka brzmiała bardzo słodko.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке