troubadoureski
Im Stil oder Wesen an die mittelalterlichen Troubadoure erinnernd, oft mit Bezug auf lyrische, sehnsuchtsvolle oder wandernde Gesangskunst.
W stylu lub charakterze przypominający średniowiecznych trubadurów; często odnoszący się do lirycznej, pełnej tęsknoty lub wędrownej sztuki śpiewu.
☞ Zwykle używane metaforycznie w odniesieniu do określonego nastroju lub sposobu wyrażania się.
-
Er sang eine troubadoureske Weise im alten Stil.— Śpiewał pieśń w stylu trubadurów, w dawnym stylu.
-
Ihre Poesie wirkt sehr troubadouresk.— Twoja poezja brzmi bardzo jak poezja trubadurów.
-
Die Musik hatte einen troubadouresken Klang.— Muzyka miała brzmienie przypominające śpiew trubadura.
Синонимы
Антонимы