tureckiego pochodzenia
Von türkischer Abstammung oder Herkunft.
Osoba tureckiego pochodzenia lub rodowodu.
-
Er ist ein türkischstämmiger Schauspieler.— Jest aktorem tureckiego pochodzenia.
-
Viele türkischstämmige Familien leben in Berlin.— W Berlinie mieszka wiele rodzin tureckiego pochodzenia.
-
Ihre Vorfahren waren türkischstämmig.— Ich przodkowie pochodzili z Turcji.
Антонимы