türk kökenli
Von türkischer Abstammung oder Herkunft.
Türk kökenli veya asıllı.
-
Er ist ein türkischstämmiger Schauspieler.— O, Türk kökenli bir aktördür.
-
Viele türkischstämmige Familien leben in Berlin.— Berlin’de birçok Türk kökenli aile yaşıyor.
-
Ihre Vorfahren waren türkischstämmig.— Ataları Türk kökenliydi.
Антонимы