ungezähnt

[ˈʊnɡəˌt͡sɛnt]

По слогам un|ge|zähnt

§Значения

bezzębny

Ohne Zähne oder ohne die Fähigkeit zu beißen.

Bez zębów lub bez zdolności do gryzienia.

нейтральное

Der ungezähnte alte Hund kann nur noch weiches Futter fressen.

— Ten starszy pies bez zębów może jeść już tylko miękką karmę.
Der alte Mann ist bereits ungezähnt und kann nur noch Suppe essen.

— Ten staruszek nie ma już zębów i może jeść tylko zupę.

Синонимы

Антонимы

nieprzeliczony (o zębach)

In der Zahnmedizin: Ein Zustand, bei dem die Zähne nicht gezählt oder erfasst wurden.

W stomatologii: Stan, w którym zęby nie zostały policzone ani zarejestrowane.

терминологическое

☞ Rzadsze użycie w języku fachowym.