osłonięty śluzem, pokryty śluzem
Mit Schleim bedeckt oder gefüllt, oft im medizinischen Kontext bei Atemwegen.
Pokryty lub wypełniony śluzem, często w kontekście medycznym w odniesieniu do dróg oddechowych.
-
Seine Atemwege sind stark verschleimt.— Jego drogi oddechowe są mocno zanieczyszczone śluzem.
-
Die Lunge des Patienten wirkt verschleimt.— Płuca pacjenta wydają się pokryte śluzem.
-
Ein verschleimter Hals erschwert das Atmen.— Przekrwione gardło utrudnia oddychanie.
Синонимы
Антонимы