Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

vollbürtig

[ˈfɔlˌbyːɐ̯tɪç]
По слогам voll|bürt|ig
§Значения
w pełni wykształcony, dojrzały
Vollständig ausgebildet oder reif, insbesondere im biologischen Sinne bei Tieren oder Pflanzen.
W pełni wykształcony lub dojrzały, szczególnie w sensie biologicznym u zwierząt lub roślin.
терминологическое
☞ Jest używane głównie w biologii lub zoologii.
  1. Das Tier ist nun vollbürtig und kann sich selbst versorgen.
    — Zwierzę jest już dojrzałe i potrafi samodzielnie się utrzymać.
  2. Die vollbürtige Form der Spezies wurde erst spät entdeckt.
    — Pełnokrwista forma tego gatunku została odkryta dopiero późno.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке