vomitieren

[fo-miˈtiːʁən]

По слогам vo|mi|tie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. vomitieren A— coś zwymiotować

„Das Kind hat den ganzen Brei vomitiert."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

vomitieren

Präteritum

vomitierte

Partizip II

hat vomitiert

§Значения

wymiotować

Den Mageninhalt durch den Mund ausstoßen.

Wyrzucać zawartość żołądka przez usta.

нейтральное терминологическое

☞ Medyczny termin specjalistyczny na wymioty.

Der Patient vomitiert ständig.

— Pacjent ciągle wymiotuje.
Sie hat die ganze Nacht vomitiert.

— Wymiotowała całą noc.

Синонимы

erbrechen·speien

wypluwać, wyrzucać z siebie

Etwas (z. B. Worte oder Texte) ungefiltert oder ungelenk hervorbringen.

Wypowiadać coś (np. słowa lub teksty) bez żadnej filtracji lub w sposób nieopanowany.

разговорное

☞ Przenośne znaczenie: dotyczy niekontrolowanego wyrażania myśli.

Er vomitiert nur hohle Phrasen.

— Wygłasza tylko puste frazesy.
Der Autor vomitierte den Text schnell.

— Autor szybko przepisał tekst.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	vomitiere
du	vomitierst
er/sie/es	vomitiert
wir	vomitieren
ihr	vomitiert
sie/Sie	vomitieren

Präteritum претеритум

ich	vomitierte
du	vomitiertest
er/sie/es	vomitierte
wir	vomitierten
ihr	vomitiertet
sie/Sie	vomitierten

Imperativ императив

—
vomitiere	(du)
—
vomitieren	wir
vomitiert	(ihr)
vomitieren	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	vomitiere
du	vomitierest
er/sie/es	vomitiere
wir	vomitieren
ihr	vomitieret
sie/Sie	vomitieren

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	vomitierte
du	vomitieretest
er/sie/es	vomitierte
wir	vomitierten
ihr	vomitieretet
sie/Sie	vomitierten

Partizip партицип

vomitierend	Präsens
vomitiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

vomitieren

zu vomitieren

§Однокоренные

derVomitus

wymioty, wymiotowanie

§Связанные слова

erbrechen·dieNausea