Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

weg·duckenwegducken

[ˈvɛkˌdʊkn̩]
По слогам weg|du|cken
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
sich vor etwas (Dativ) wegducken D— wycofywać się przed czymś / Unikać czegoś.
„Er duckte sich vor dem herannahenden Ball weg."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
wegducken
Präteritum
duckte weg
Partizip II
hat weggeduckt
§Значения
schować się, kulić się
Sich schnell nach unten oder zur Seite bewegen, um nicht gesehen oder getroffen zu werden.
Szybko poruszyć się w dół lub na bok, aby nie zostać zauważonym lub trafionym.
нейтральное
  1. Er duckte sich schnell weg, als der Ball flog.
    — Szybko się schylił, gdy piłka leciała.
  2. Wir mussten uns vor dem Regen wegducken.
    — Musieliśmy schronić się przed deszczem.
Синонимы
wykręcać się, unikać
Sich vor einer unangenehmen Aufgabe, Verantwortung oder einer Person verstecken oder entziehen.
Ukrywać się lub wycofywać przed nieprzyjemnym zadaniem, odpowiedzialnością lub osobą.
разговорное
☞ Przenośne znaczenie: unikanie obowiązków.
  1. Er hat sich vor der Arbeit einfach weggeduckt.
    — Po prostu ukrył się przed pracą.
  2. Warum duckst du dich immer vor der Verantwortung weg?
    — Dlaczego zawsze unikasz odpowiedzialności?
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich ducke weg
du duckst weg
er/sie/es duckt weg
wir ducken weg
ihr duckt weg
sie/Sie ducken weg
Präteritum претеритум
ich duckte weg
du ducktest weg
er/sie/es duckte weg
wir duckten weg
ihr ducktet weg
sie/Sie duckten weg
Imperativ императив
duck(e) (du) weg
ducken wir weg
duckt (ihr) weg
ducken Sie weg
Konjunktiv I конъюнктив I
ich ducke weg
du duckest weg
er/sie/es ducke weg
wir ducken weg
ihr ducket weg
sie/Sie ducken weg
Konjunktiv II конъюнктив II
ich duckte weg
du ducktest weg
er/sie/es duckte weg
wir duckten weg
ihr ducktet weg
sie/Sie duckten weg
Partizip партицип
wegduckend Präsens
weggeduckt Perfekt
Infinitiv инфинитив
wegducken
wegzuducken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке