buntowniczy, oporny, obronny
Widerständig, sich gegen etwas auflehnend oder gegen Angriffe wehrend.
Oporny, buntujący się przeciwko czemuś lub broniący się przed atakami.
-
Die wehrige Bevölkerung leistete heftigen Widerstand.— Opierające się społeczeństwo stawiało zaciekły opór.
-
Er zeigte sich gegenüber der neuen Regelung sehr wehrig.— Wyrażał duży opór wobec nowego rozwiązania.
Синонимы
Антонимы