uprawniony do wydawania poleceń
Die rechtliche oder organisatorische Befugnis besitzend, Anweisungen oder Befehle zu erteilen.
Posiadający uprawnienia prawne lub organizacyjne do wydawania instrukcji lub rozkazów.
-
Nur der Projektleiter ist in dieser Abteilung weisungsbefugt.— Tylko kierownik projektu ma uprawnienia do wydawania poleceń w tym dziale.
-
Sie ist gegenüber den Mitarbeitern nicht weisungsbefugt.— Nie ma prawa wydawać pracownikom poleceń.
-
Wer ist in dieser Situation rechtlich weisungsbefugt?— Kto w tej sytuacji ma prawo wydawać polecenia prawnie wiążące?
Синонимы
Антонимы