uprawniony do wydawania poleceń
Die rechtliche oder organisatorische Befugnis besitzend, Anweisungen zu erteilen.
Posiadający uprawnienia prawne lub organizacyjne do wydawania poleceń.
☞ Jest często używane w prawie pracy lub w hierarchicznych strukturach organizacyjnych.
-
Der Projektleiter ist gegenüber den Mitarbeitern weisungsberechtigt.— Kierownik projektu ma prawo wydawać polecenia pracownikom.
-
Nur der Vorstand ist in dieser Angelegenheit weisungsberechtigt.— Tylko zarząd ma uprawnienia do wydawania poleceń w tej sprawie.
-
Wer ist in dieser Abteilung eigentlich weisungsberechtigt?— Kto w tym dziale właściwie ma uprawnienia do wydawania poleceń?
Антонимы