temel, özgün
In der Natur oder dem Wesen einer Sache begründet, essenziell oder charakteristisch.
Bir şeyin doğasında veya özünde yer alan, özsel veya karakteristik olan.
☞ Genellikle ‘wesend für’ kombinasyonunda veya sıfat-fiil olarak kullanılır.
-
Dies ist ein wesender Bestandteil unserer Identität.— Bu, kimliğimizin temel bir parçasıdır.
-
Die Idee ist wesend für das gesamte Konzept.— Bu fikir, tüm konseptin temelini oluşturur.
Синонимы
Антонимы