braconner
Wildtiere illegal jagen oder fangen.
Chasser ou capturer illégalement des animaux sauvages.
-
Er hat jahrelang im Wald wilddieben müssen.
-
Die Behörden haben die Männer beim Wilddieben erwischt.
Синонимы
| ich | wilddiebe |
| du | wilddiebst |
| er/sie/es | wilddiebt |
| wir | wilddieben |
| ihr | wilddiebt |
| sie/Sie | wilddieben |
| ich | wilddiebte |
| du | wilddiebtest |
| er/sie/es | wilddiebte |
| wir | wilddiebten |
| ihr | wilddiebtet |
| sie/Sie | wilddiebten |
| — | ||
| wilddiebe | (du) | |
| — | ||
| wilddieben | wir | |
| wilddiebt | (ihr) | |
| wilddieben | Sie | |
| ich | wilddiebe |
| du | wilddiebest |
| er/sie/es | wilddiebe |
| wir | wilddieben |
| ihr | wilddiebet |
| sie/Sie | wilddieben |
| ich | wilddiebte |
| du | wilddiebtest |
| er/sie/es | wilddiebte |
| wir | wilddiebten |
| ihr | wilddiebtet |
| sie/Sie | wilddiebten |
| wilddiebend | Präsens |
| gewilddiebt | Perfekt |
| wilddieben |
| zu wilddieben |