Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

zu·hauen

[ˈtsuːˌhaʊ̯ən]
По слогам zu|hau|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdm. zuhauen D— birine vurmak
„Er hat ihm mit der Faust zugehauen."
auf etwas/jemanden zuhauen A— birine/bir şeye vurmak
„Sie schlug auf die Tür zu."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
zuhauen
Präteritum
haute zu
Partizip II
hat zugehauen
§Значения
vurmak, tokatlamak
Jemanden mit einer schnellen, kräftigen Bewegung mit der Faust oder einem Gegenstand schlagen.
Birini yumrukla veya bir cisimle hızlı ve güçlü bir hareketle vurmak.
разговорное
  1. Er hat ihm mitten ins Gesicht zugehauen.
    — Onun yüzünün tam ortasına vurdu.
  2. Pass auf, dass er dir nicht zuhaut!
    — Dikkat et, sana vurmasın!
Синонимы
kapıyı çarpmak
Etwas mit großer Kraft oder Gewalt zuschlagen oder fest verschließen.
Büyük bir güç veya kuvvetle vurmak ya da sıkıca kapatmak.
разговорное
☞ Genellikle ‘bir şeyi kapamak’ anlamında kullanılır (örneğin bir kapı).
  1. Sie hat die Tür so fest zugehauen, dass es laut war.
    — Kapıyı o kadar sert kapattı ki gürültü oldu.
  2. Er war so wütend, dass er die Tür einfach zuhaut.
    — O kadar öfkeliydi ki kapıyı çarparak kapattı.
yemeden yutmaya
In der Umgangssprache: Etwas sehr schnell oder in großen Mengen essen.
Günlük dilde: Bir şeyi çok hızlı veya büyük miktarlarda yemek.
разговорное
  1. Nach dem Training haben wir die Pizza zugehauen.
    — Antrenmandan sonra pizzayı mideye indirdik.
  2. Er haut sich erst mal ein Schnitzel zu.
    — Önce bir schnitzel yiyor.
vurmak veya saldırmak
Mit einer schnellen, kräftigen Bewegung auf jemanden oder etwas schlagen.
Hızlı ve güçlü bir hareketle birine veya bir şeye vurmak.
нейтральное
  1. Der Boxer haut wütend auf seinen Gegner zu.
    — Boksör, öfkeyle rakibine doğru atılıyor.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich haue zu
du haust zu
er/sie/es haut zu
wir hauen zu
ihr haut zu
sie/Sie hauen zu
Präteritum претеритум
ich haute zu
du hautest zu
er/sie/es haute zu
wir hauten zu
ihr hautet zu
sie/Sie hauten zu
Imperativ императив
hau(e) (du) zu
hauen wir zu
haut (ihr) zu
hauen Sie zu
Konjunktiv I конъюнктив I
ich haue zu
du hauest zu
er/sie/es haue zu
wir hauen zu
ihr hauet zu
sie/Sie hauen zu
Konjunktiv II конъюнктив II
ich haute zu
du hautest zu
er/sie/es haute zu
wir hauten zu
ihr hautet zu
sie/Sie hauten zu
Partizip партицип
zuhauend Präsens
zugehauen Perfekt
Infinitiv инфинитив
zuhauen
zuzuhauen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке