Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

zwiegesprächig

[ˈtsviːɡəˌʃpʁɛçɪç]
По слогам zwie|ge|spräch|ig
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
zwiegesprächig
Komparativ
zwiegesprächiger
Superlativ
am zwiegesprächigsten
§Значения
rozmowny, skłonny do dialogu
Die Neigung habend, Gespräche mit anderen Personen zu führen oder in einen Dialog zu treten.
Mając skłonność do prowadzenia rozmów z innymi osobami lub do wchodzenia w dialog.
нейтральное
  1. Er ist ein sehr zwiegesprächiger Mensch.
    — To bardzo dwulicowy człowiek.
  2. Die neue Kollegin wirkt recht zwiegesprächig.
    — Nowa koleżanka wydaje się dość małomówna.
  3. In dieser Situation war er nicht besonders zwiegesprächig.
    — W tej sytuacji nie był szczególnie rozmowny.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке