Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

zwiegesprächig

[ˈtsviːɡəˌʃpʁɛçɪç]
По слогам zwie|ge|spräch|ig
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
zwiegesprächig
Komparativ
zwiegesprächiger
Superlativ
am zwiegesprächigsten
§Значения
konuşkan, diyaloga meyilli
Die Neigung habend, Gespräche mit anderen Personen zu führen oder in einen Dialog zu treten.
Başka kişilerle konuşmaya veya bir diyaloga girmeye meyilli olmak.
нейтральное
  1. Er ist ein sehr zwiegesprächiger Mensch.
    — O, çok kararsız bir insandır.
  2. Die neue Kollegin wirkt recht zwiegesprächig.
    — Yeni meslektaş oldukça içe kapanık görünüyor.
  3. In dieser Situation war er nicht besonders zwiegesprächig.
    — Bu durumda pek konuşkan değildi.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке