Feindlichkeit

düşmanlık, husumet

Ein Zustand oder eine Einstellung, die durch Ablehnung, Hass oder Feindseligkeit gegenüber anderen geprägt ist.

Başkalarına karşı reddetme, nefret veya düşmanlıkla karakterize olan bir durum veya tutumdur.

нейтральное

Seine Feindlichkeit war in seinem Blick deutlich zu erkennen.

— Düşmanlığı, bakışlarından açıkça anlaşılıyordu.
Die Feindlichkeit zwischen den beiden Gruppen nahm stetig zu.

— İki grup arasındaki düşmanlık giderek arttı.

Синонимы

Антонимы

düşmanlık, haset

Die Eigenschaft, unvorteilhaft oder ablehnend gegenüber einer Sache oder einem Umfeld zu sein.

Bir şeye veya ortama karşı olumsuz veya isteksiz olma özelliği.

нейтральное

Die Feindlichkeit der Umgebung machte das Überleben schwierig.

— Çevrenin düşmanca yapısı, hayatta kalmayı zorlaştırıyordu.
Man spürte eine gewisse Feindlichkeit gegenüber neuen Ideen.

— Yeni fikirlere karşı bir tür düşmanlık hissediliyordu.