заступництво, молитва
Das Gebet oder die Bitte, die man im Namen anderer vor Gott oder einer höheren Macht vorträgt.
Молитва або прохання, яке вимовляється від імені інших перед Богом або вищою силою.
☞ Вживається переважно в релігійному контексті.
-
Der Priester begann mit der Fürsprech für die Leidenden.— Священик почав молитися за стражденних.
-
Die Gemeinde erhob ihre Fürsprech für die Armen der Stadt.— Громада висловила свою підтримку бідним мешканцям міста.
-
Die Gläubigen erhoben ihre Fürsprech für den Frieden in der Welt.— Віруючі молилися за мир у світі.
Синонимы