язичок
Der bewegliche Teil im Inneren einer Glocke, der gegen die Glockenwand schlägt, um einen Ton zu erzeugen.
Рухома частина всередині дзвона, яка вдаряється об стінку дзвона, щоб створити звук.
-
Der Glockenklöppel schlug laut gegen das Metall.— Язичок дзвона голосно вдарив по металу.
-
Ein schwerer Glockenklöppel ist im Turm hängengeblieben.— Важкий язик дзвона застряг у вежі.
-
Man muss den Glockenklöppel regelmäßig prüfen.— Необхідно регулярно перевіряти язичок дзвона.
Синонимы