pełnoletność
Der rechtliche Zustand, in dem eine Person das gesetzlich vorgeschriebene Alter erreicht hat, um voll geschäftsfähig zu sein.
Stan prawny, w którym osoba osiągnęła ustawowo określony wiek, aby być w pełni zdolną do czynności prawnych.
-
Mit der Erreichung der Großjährigkeit ändern sich seine rechtlichen Pflichten.— Po osiągnięciu pełnoletności zmieniają się jego obowiązki prawne.
-
Die Großjährigkeit tritt in diesem Land mit achtzehn Jahren ein.— W tym kraju pełnoletność następuje w wieku osiemnastu lat.
-
Er ist noch nicht zur Großjährigkeit gelangt.— Nie osiągnął jeszcze pełnoletności.
Синонимы
Антонимы