onur, dürüstlük, namus
Die Eigenschaft, eine Person ist ehrenhaft, redlich und besitzt eine hohe moralische Integrität.
Bir kişinin onurlu, dürüst ve yüksek bir ahlaki bütünlüğe sahip olma özelliği.
☞ Namusluluk veya dürüstlük için kullanılan eskimiş ya da oldukça ağırbaşlı bir kelime.
-
Seine Honorigkeit machte ihn zu einem Vorbild für die ganze Gemeinde.— Onun asaleti, onu tüm topluluk için bir örnek haline getirdi.
-
Seine Honorigkeit wurde von allen Bürgern der Stadt hoch geschätzt.— Onun itibarı, şehirdeki tüm vatandaşlar tarafından büyük ölçüde takdir ediliyordu.
Синонимы