huskarl
Ein hochrangiger Krieger oder Leibwächter in der Gefolgschaft eines nordischen Herrschers.
Wysokiej rangi wojownik lub ochroniarz w otoczeniu nordyckiego władcy.
☞ Historyczne pojęcie z epoki wikingów.
-
Der Huskarl schützte seinen König mit seinem Leben.— Huskarl chronił swojego króla na własne życie.
-
Der treue Huskarl kämpfte tapfer an der Seite seines Herrschers.— Wierny giermek walczył dzielnie u boku swojego władcy.
-
Ein erfahrener Huskarl führte die Vorhut an.— Doświadczony huskarz prowadził przednią straż.
Синонимы