Inquisitor

[ɪnkwɪˈziːtoːɐ̯]

По слогам in|qui|si|tor

§ Грамматика

Genitiv

des Inquisitors

Plural

die Inquisitoren

§Значения

inkwizytor

Ein Beamter oder Geistlicher, der im Rahmen einer Untersuchung (Inquisition) Verhöre durchführt.

Urzędnik lub duchowny, który w ramach śledztwa (inkwizycji) przeprowadza przesłuchania.

нейтральное

Der Inquisitor stellte die Gefangenen strengen Fragen.

— Inkwizytor zadawał więźniom surowe pytania.
Die Macht des Inquisitors war in jener Zeit grenzenlos.

— Władza inkwizytora w tamtych czasach była nieograniczona.

Синонимы

przesłuchujący, inkwizytor

Eine Person, die andere sehr streng, kritisch oder aufdringlich ausfragt.

Osoba, która bardzo surowo, krytycznie lub natarczywie wypytuje innych.

возвышенное

☞ Często używane metaforycznie w odniesieniu do bardzo krytycznej osoby.

Er behandelte mich wie einen Inquisitor bei einem Verhör.

— Traktował mnie jak inkwizytora podczas przesłuchania.
Sein Blick war der eines unerbittlichen Inquisitors.

— Jego spojrzenie przypominało spojrzenie bezwzględnego inkwizytora.

Синонимы

§Однокоренные

§Связанные слова