Inquisitor

[ɪnkwɪˈziːtoːɐ̯]

По слогам in|qui|si|tor

§ Грамматика

Genitiv

des Inquisitors

Plural

die Inquisitoren

§Значения

engizitör

Ein Beamter oder Geistlicher, der im Rahmen einer Untersuchung (Inquisition) Verhöre durchführt.

Bir soruşturma (engizisyon) çerçevesinde sorgulamalar yapan bir memur veya din adamı.

нейтральное

Der Inquisitor stellte die Gefangenen strengen Fragen.

— Engizitör, tutuklulara sert sorular sordu.
Die Macht des Inquisitors war in jener Zeit grenzenlos.

— O dönemde engizitörün gücü sınırsızdı.

Синонимы

sorgucu, sorgulayıcı

Eine Person, die andere sehr streng, kritisch oder aufdringlich ausfragt.

Başkalarını çok sert, eleştirel veya ısrarcı bir şekilde sorgulayan kişi.

возвышенное

☞ Genellikle çok eleştirel bir kişi için mecazi olarak kullanılır.

Er behandelte mich wie einen Inquisitor bei einem Verhör.

— Bana sorguda bir engizitör gibi davrandı.
Sein Blick war der eines unerbittlichen Inquisitors.

— Bakışları acımasız bir sorgucunkuydu.

Синонимы

§Однокоренные

§Связанные слова