Uczeń jezuicki
Ein männlicher Schüler oder Internatsschüler, der an einem jesuitischen Internat oder einer entsprechenden Schule unterrichtet wird.
Męski uczeń lub wychowanek internatu, który kształci się w jezuickim internacie lub w odpowiedniej szkole.
☞ Odnosi się konkretnie do wychowania prowadzonego przez zakon jezuitów.
-
Der junge Jesuitenzögling lernte fleißig die lateinischen Texte.— Młody nowicjusz jezuicki pilnie uczył się tekstów łacińskich.
-
Viele Jesuitenzöglinge trugen zur strengen Disziplin der Schule bei.— Wielu wychowanków jezuickich przyczyniło się do utrzymania surowej dyscypliny w szkole.
-
Er erinnerte sich an seine Zeit als Jesuitenzögling.— Przypomniał sobie czasy, gdy był uczniem jezuitów.
Синонимы