juniorat
Die Zeitspanne, die ein Angehöriger eines Ordens oder einer geistlichen Gemeinschaft nach seiner Aufnahme verbringen muss.
Okres czasu, który członek zakonu lub wspólnoty duchownej musi spędzić po swoim przyjęciu.
☞ Odnosi się przede wszystkim do kościelnej formy życia.
-
Nach seinem Juniorat legte er die ewigen Gelübde ab.— Po okresie nowicjatu złożył wieczyste śluby.
-
Das Juniorat dauert in diesem Orden fünf Jahre.— W tym zakonie okres nowicjatu trwa pięć lat.
Синонимы