gençlik, ergenlik
Die Lebensphase der Jugend, in der ein Mensch vom Kind zum Erwachsenen wird.
Bir insanın çocukluktan yetişkinliğe geçtiği gençlik dönemi.
-
In seinem Jünglingsalter reiste er durch ganz Europa.— Gençlik yıllarında tüm Avrupa’yı dolaştı.
-
Die Erinnerungen an das Jünglingsalter sind oft sehr lebhaft.— Gençlik yıllarına dair anılar genellikle çok canlıdır.
-
Er verbrachte sein Jünglingsalter in den Bergen.— Gençlik yıllarını dağlarda geçirdi.
Синонимы