Kausativ — WBuch

kauzatywny

Eine grammatische Verbform, die ausdrückt, dass ein Subjekt das Bewirken einer Handlung durch ein anderes Subjekt verursacht.

Gramatyczna forma czasownika, która wyraża, że jeden podmiot powoduje wykonanie czynności przez inny podmiot.

терминологическое

Das Verb 'tränken' ist ein klassisches Kausativ zum Verb 'trinken'.

— Czasownik „tränken” jest klasycznym czasownikiem kauzatywnym od „trinken”.
Im Deutschen bildet man das Kausativ oft durch schwache Verben, die von starken Verben abgeleitet sind.

— W języku niemieckim często tworzy się stronę kauzatywną za pomocą czasowników słabych, wywodzących się z czasowników mocnych.

kauzatyw

In der Linguistik: Eine grammatische Form, die ausdrückt, dass jemand etwas bewirkt oder veranlasst.

W lingwistyce: Forma gramatyczna wyrażająca, że ktoś powoduje lub sprawia, że coś się dzieje.

терминологическое

Der Linguist erklärt die Funktion des Kausativs in diesem Satz.

— Lingwista wyjaśnia funkcję strony kauzatywnej w tym zdaniu.
Die Analyse des Kausativs erfordert viel Zeit.

— Analiza kauzatywu wymaga dużo czasu.