kontraktura
Eine krankhafte Verkürzung von Muskeln, Sehnen oder Gewebe, die die Beweglichkeit eines Gelenks einschränkt.
Patologiczne skrócenie mięśni, ścięgien lub tkanek, które ogranicza ruchomość stawu.
-
Die Patientin leidet an einer Kontraktur im Handgelenk.— Pacjentka cierpi na kontrakturę nadgarstka.
-
Durch die Therapie konnte die Kontraktur gelockert werden.— Dzięki terapii udało się złagodzić przykurcz.
-
Eine schwere Kontraktur erfordert oft eine chirurgische Behandlung.— Ciężka kontraktura często wymaga leczenia chirurgicznego.
Синонимы