notoryczność
Der Zustand, allgemein bekannt oder berühmt zu sein, oft im Zusammenhang mit negativen Eigenschaften.
Stan bycia powszechnie znanym lub sławnym, często w związku z negatywnymi cechami.
-
Seine Notorietät als Krimineller war in der Stadt bekannt.— Jego sława jako przestępcy była znana w całym mieście.
-
Er suchte die Notorietät durch riskante Aktionen.— Dążył do sławy poprzez podejmowanie ryzykownych działań.
Синонимы