Opferhandlung

akt ofiarny, rytualna ofiara

Ein ritueller Akt, bei dem ein Opfer dargebracht wird, um eine Gottheit oder ein übernatürliches Wesen zu besänftigen.

Rytualny akt, podczas którego składa się ofiarę, aby przebłagać bóstwo lub nadprzyrodzoną istotę.

нейтральное терминологическое

☞ Jest często używane w kontekstach religijnych lub antropologicznych.

Die Priester vollzogen die heilige Opferhandlung am Altar.

— Kapłani dokonali świętej ofiary na ołtarzu.
Jede Opferhandlung folgte einem strengen, alten Ritus.

— Każdy akt ofiarny odbywał się zgodnie ze ścisłym, starożytnym rytuałem.

Синонимы

akt samopoświęcenia

Eine Handlung, die aus Selbstaufopferung oder großzügiger Selbstlosigkeit gegenüber anderen geschieht.

Czyn wynikający z poświęcenia własnego lub szczodrej bezinteresowności wobec innych.

возвышенное

Seine Opferhandlung für die Gemeinschaft wurde hoch geschätzt.

— Jego poświęcenie dla wspólnoty było bardzo cenione.
Sie betrachtete seine Tat als eine reine Opferhandlung.

— Uważała jego czyn za czysty akt poświęcenia.