Ordinarius — WBuch

profesor zwyczajny

Ein Professor, der eine reguläre Professur innehat und meist den Lehrstuhl besetzt.

Profesor, który piastuje stały etat profesorski i zazwyczaj kieruje katedrą.

терминологическое

Er wurde gestern zum Ordinarius ernannt.

— Wczoraj został mianowany profesorem zwyczajnym.
Die Ordinarien diskutierten die neue Studienordnung.

— Profesorowie dyskutowali o nowym regulaminie studiów.

Синонимы

Антонимы

ordinariusz, członek zakonu

Ein Mitglied des Ordens oder eine Person mit einer festen kirchlichen Stellung.

Członek zakonu lub osoba zajmująca stałą pozycję w Kościele.

возвышенное

Der Ordinarius nahm an der Zeremonie teil.

— Profesor wziął udział w ceremonii.