ordinacja
Der feierliche Akt der Einsetzung eines Geistlichen in ein kirchliches Amt.
Uroczysty akt ustanowienia duchownego na urząd kościelny.
☞ Używane głównie w kontekście teologicznym i kanonicznym.
-
Die Ordinierung des neuen Priesters fand in der Kathedrale statt.— Ordynacja nowego księdza odbyła się w katedrze.
-
Er bereitet sich intensiv auf seine Ordinierung vor.— Intensywnie przygotowuje się do swojej święceń.
Синонимы