ordination
Der feierliche Akt der Einsetzung eines Geistlichen in ein kirchliches Amt.
Bir din adamının kilise görevine atanmasının törensel eylemi.
☞ Öncelikle teolojik ve kanon hukuku bağlamında kullanılır.
-
Die Ordinierung des neuen Priesters fand in der Kathedrale statt.— Yeni rahibin atama töreni katedralde gerçekleşti.
-
Er bereitet sich intensiv auf seine Ordinierung vor.— O, rahiplik için yoğun bir şekilde hazırlanıyor.
Синонимы