doskonałość, perfekcjonizm
Die Eigenschaft, vollkommen oder fehlerfrei zu sein.
Właściwość bycia doskonałym lub bezbłędnym.
-
Die Perfektibilität des Entwurfs war unbestreitbar.— Doskonałość tego projektu była niepodważalna.
-
Sein Streben nach absoluter Perfektibilität macht ihn unzufrieden.— Jego dążenie do absolutnej doskonałości sprawia, że jest niezadowolony.
-
In der Natur ist die Perfektibilität oft ein Ideal.— W przyrodzie doskonałość często jest ideałem.
Синонимы