Pflichtverteidiger

[ˈpflɪçtfeɐ̯ˌtaɪ̯diːɡɐ]

По слогам pflich|tver|tei|di|ger

§ Грамматика

Genitiv

des Pflichtverteidigers

Plural

die Pflichtverteidiger

§Значения

obrońca z urzędu

Ein Rechtsanwalt, der einem Beschuldigten in einem Strafverfahren zur Verteidigung beigeordnet wird.

Adwokat wyznaczony oskarżonemu w postępowaniu karnym w celu obrony.

нейтральное терминологическое

Der Angeklagte bat um einen Pflichtverteidiger.

— Oskarżony poprosił o obrońcę z urzędu.
Ein Pflichtverteidiger wurde ihm vom Gericht gestellt.

— Sąd wyznaczył mu obrońcę z urzędu.

Синонимы

apologeta, obrońca

Eine Person, die eine Position oder Meinung ungeachtet der Fakten oder moralischen Bedenken verteidigt.

Osoba, która broni jakiejś pozycji lub opinii bez względu na fakty czy względy moralne.

разговорное

☞ Często używane w negatywnym znaczeniu.

Er agiert nur als ein Pflichtverteidiger der Regierung.

— Występuje jedynie jako obowiązkowy obrońca rządu.
Hör auf, ein Pflichtverteidiger für diese Theorie zu sein.

— Przestań być obrońcą tej teorii.

§Однокоренные

§Связанные слова