Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C2
der

Plebejer

[pləˈbeːjɐ]
По слогам ple|be|jer
§ Грамматика
Genitiv
des Plebejers
Plural
die Plebejer
§Значения
plebejusz
Ein freier Bürger im antiken Rom, der nicht zum Patrizierstand gehörte.
Wolny obywatel w starożytnym Rzymie, który nie należał do stanu patrycjuszy.
нейтральное
  1. Der Plebejer kämpfte für seine politischen Rechte.
    — Prostak walczył o swoje prawa polityczne.
  2. Viele Plebejer besaßen in Rom kein Land.
    — Wielu plebejuszy w Rzymie nie posiadało żadnej ziemi.
Антонимы
pospólstwo, plebejusz
Ein Mitglied der einfachen, niederen Bevölkerungsschichten.
Przedstawiciel prostej, niższej warstwy społecznej.
возвышенное
☞ Często używane w sposób pogardliwy w odniesieniu do prostego ludu.
  1. Er wurde von den Adligen als bloßer Plebejer betrachtet.
    — Był traktowany przez szlachtę jak zwykły plebejusz.
  2. Die Menge bestand aus unzähligen Plebejern.
    — Tłum składał się z niezliczonej liczby zwykłych ludzi.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке