dojrzałość religijna
Die Fähigkeit und Reife eines Menschen, seine religiösen Überzeugungen selbstständig zu wählen, zu begründen und zu leben.
Zdolność i dojrzałość człowieka do samodzielnego wyboru, uzasadniania oraz życia zgodnie z własnymi przekonaniami religijnymi.
☞ Często używane w kontekście wychowania i prawa.
-
Die Erziehung zielt auf die Religionsmündigkeit des Kindes ab.— Wychowanie ma na celu doprowadzenie dziecka do religijnej dojrzałości.
-
Er hat seine Religionsmündigkeit durch intensive Studien erlangt.— Dzięki intensywnym studiom osiągnął dojrzałość religijną.
-
Die Förderung der Religionsmündigkeit ist ein wichtiges Ziel.— Promowanie dojrzałości religijnej jest ważnym celem.