restytucja, prawo do przywrócenia stanu pierwotnego
Ein Begriff aus der Rechtswissenschaft, der sich auf die Rückabwicklung oder den Rücksetzungsanspruch bezieht.
Termin z nauki prawa, odnoszący się do unieważnienia lub roszczenia o przywrócenie stanu pierwotnego.
-
Der Anwalt prüft die Ansprüche aus dem Resetarits.— Prawnik bada roszczenia wynikające z Resetarits.
-
Die Forderung auf Resetarits wurde vor Gericht abgelehnt.— Wniosek o resetowanie został odrzucony przez sąd.
Синонимы