uyluk kırığı
Ein medizinischer Zustand, bei dem der Oberschenkelknochen bricht.
Uyluk kemiğinin kırıldığı bir tıbbi durum.
-
Der Patient erlitt nach dem Sturz einen Schenkelbruch.— Hasta, düşmesinin ardından uyluk kemiğinde kırık yaşadı.
-
Ein Schenkelbruch erfordert oft eine sofortige Operation.— Uyluk kırığı genellikle acil bir ameliyat gerektirir.
-
Die Röntgenaufnahme bestätigte den schweren Schenkelbruch.— Röntgen görüntüsü, bacağın ciddi şekilde kırıldığını doğruladı.
Синонимы