açgözlü, tamahkar
Gierig, habgierig oder eigennützig handelnd.
Açgözlü, hırslı veya bencilce davranan.
☞ Genellikle sıfat olarak kullanılır; ancak lehçe bağlamlarında isim olarak da kullanılabilir.
-
Der Schofel wollte den gesamten Gewinn für sich allein behalten.— O açgözlü kişi tüm kazancı kendine ayırmak istedi.
-
Dieser alte Schofel wollte dem Kind kein Trinkgeld geben.— Bu huysuz yaşlı adam çocuğa bahşiş vermek istemedi.
Антонимы