brzęk mieczy
Das klirrende Geräusch, das entsteht, wenn Schwerter aufeinander treffen.
Dźwięk brzęczący, który powstaje, gdy miecze zderzają się ze sobą.
-
Das Schwertergeklirr hallte durch die ganze Burg.— Brzęk mieczy rozbrzmiewał po caim zamku.
-
In der Dunkelheit hörte man nur das Schwertergeklirr.— W ciemności słychać było jedynie brzęk mieczy.
-
Das plötzliche Schwertergeklirr kündigte den Kampf an.— Nagłe brzęczenie mieczy zapowiadało walkę.
Синонимы