відсутність буття, небуття
Ein philosophischer Zustand, in dem das Dasein oder die Existenz einer Entität fehlt oder unzureichend ist.
Філософський стан, за якого відсутнє або недостатнє буття чи існування сутності.
☞ Використовується переважно в онтології та метафізиці.
-
Der Philosoph diskutierte über den Seinsmangel des Nichts.— Філософ обговорював відсутність буття у нічого.
-
In dieser Theorie wird der Seinsmangel als Grundbedingung definiert.— У цій теорії дефіцит буття визначається як базова умова.
Синонимы