policja obyczajowa
Eine Polizeibehörde oder Abteilung, die für die Überwachung und Durchsetzung von Moral- und Sittenvorschriften zuständig ist.
Organ lub wydział policji odpowiedzialny za nadzór i egzekwowanie przepisów dotyczących moralności i obyczajów.
-
Die Sittenpolizei kontrollierte die Diskotheken in der Stadt.— Policja obyczajowa kontrolowała dyskoteki w mieście.
-
Er wurde von der Sittenpolizei befragt.— Został przesłuchany przez policję obyczajową.
Синонимы