Sprachbehinderung

[ˈʃpʁaːxbeˌhɪndəʁʊŋ]

По слогам sprach|be|hin|de|rung

§ Грамматика

Genitiv

der Sprachbehinderung

§Значения

zaburzenia mowy, niepełnosprawność językowa

Eine Beeinträchtigung oder Störung der Fähigkeit, Sprache zu produzieren oder zu verstehen.

Zaburzenie lub dysfunkcja zdolności do wytwarzania lub rozumienia mowy.

нейтральное терминологическое

Das Kind leidet an einer leichten Sprachbehinderung.

— Dziecko ma lekkie zaburzenia mowy.
Eine Sprachbehinderung kann viele verschiedene Ursachen haben.

— Zaburzenia mowy mogą mieć wiele różnych przyczyn.

Синонимы

zaburzenia mowy

Ein medizinischer oder therapeutischer Fachbegriff für Sprachstörungen.

Medyczny lub terapeutyczny termin specjalistyczny na określenie zaburzeń mowy.

терминологическое

☞ Często używane w kontekście logopedii.

Die Diagnose der Sprachbehinderung wurde gestern gestellt.

— Wczoraj postawiono diagnozę zaburzeń mowy.

§Однокоренные

§Связанные слова